Dudziarz z Krzy\u017c\u00f3wek k. Jele\u015bni (1919-2006). Gra\u0142 od 13 roku \u017cycia. W latach 1956-1960 by\u0142 zwi\u0105zany z w\u0119drownym zespo\u0142em g\u00f3ralskim \u201cG\u00f3ralski Kr\u0105g\u201d, prowadzonym przez Mieczys\u0142awa Czcibora Cholew\u0119.<\/p>\n\n\n\n
W\u00a01971 roku przy \u015bwietlicy wiejskiej w\u00a0Korbielowie rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zesp\u00f3\u0142 Turnie, w\u00a01975 roku przemianowany na\u00a0Dziewi\u0119ciornik. Grali w\u00a0nim J\u00f3zef Majewski, Karol Wrona na\u00a0skrzypcach i Franciszek Mrowiec \u201eCiostecko\u201d z\u00a0Krzy\u017c\u00f3wek. Nieco p\u00f3\u017aniej Mrowiec razem ze\u00a0skrzypkiem Stanis\u0142awem Hulb\u00f3jem \u201eLadzikiem\u201d z\u00a0Jele\u015bni do\u0142\u0105czy\u0142 do zespo\u0142u \u201eBeskidy\u201d, a nast\u0119pnie \u201eGronie\u201d z \u017bywca. Zawsze u\u015bmiechni\u0119ty, uprzejmy, szarmancki. Do\u00a0kobiet zwraca\u0142 si\u0119 \u201emoja torecko\u201d (tarnina cierpka, ale\u00a0zim\u0105 mi\u00f3d w\u00a0g\u0119bie).<\/p>\n\n\n\n
Adam Wr\u00f3bel, muzyk, lutnik, znawca folkloru:<\/p>\n\n\n\n
Mrowiec dosy\u0107 d\u0142ugo gra\u0142 z Hulb\u00f3jem w zespole Gronie. By\u0142o to bardzo dawno temu, pracowa\u0142em wtedy jako kierownik domu kultury. Pojechali\u015bmy kiedy\u015b na festiwal do Grudzi\u0105dza, stamt\u0105d zrobili nam wycieczk\u0119 do Gda\u0144ska i Gdyni. Wracamy, autobus pe\u0142ny, ale Mrowca nie ma. Poszli\u015bmy go szuka\u0107. Gdynia, skwer Ko\u015bciuszki, Dar Pomorza stoi, s\u0142ycha\u0107 dudy\u2026 I to nie przed, ale w \u015brodku, w mesie kapita\u0144skiej! Kapitan i marynarze go znali, bo on je\u017adzi\u0142 tam na zarobki. Za\u0142atwi\u0142 nam wtedy kolacj\u0119 dla ca\u0142ego zespo\u0142u.<\/em><\/p>\n\n\n\n Jan Szostak, mi\u0142o\u015bnik muzyki tradycyjnej:<\/p>\n\n\n\n Franek Mrowiec na wieczorny wyst\u0119p dudy zaczyna\u0142 stroi\u0107 oko\u0142o czternastej, pi\u0119tnastej. Obok sta\u0142o wiaderko. Wyci\u0105ga\u0142 gajdzic\u0119, poprawia\u0142 sznurek, moczy\u0142 i pr\u00f3bowa\u0142, moczy\u0142 i pr\u00f3bowa\u0142 \u2013 i to trwa\u0142o i trwa\u0142o, a ja sta\u0142em obok i czeka\u0142em, kiedy mu to w ko\u0144cu zagra, pr\u00f3buj\u0105c zgadn\u0105\u0107, czy to ju\u017c, czy jeszcze nie. I zn\u00f3w do wiaderka, i zn\u00f3w sznurek poprawi\u0107, i zn\u00f3w dmuchn\u0105\u0107, posk\u0142ada\u0107, zagra\u0107, i za ka\u017cdym razem wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce ju\u017c jest blisko, ale nie! By\u0142y przy tym strojeniu jakie\u015b kruca banda, ty psiokrwio, ty cholero, a\u017c ko\u0144czy\u0142o si\u0119 tym, \u017ce rzuca\u0142 dudy, \u017ceby na chwil\u0119 odpocz\u0105\u0107, i zn\u00f3w\u2026 Kiedy ju\u017c w ko\u0144cu z\u0142o\u017cy\u0142 i zagra\u0142, to nawet ja czu\u0142em, jak i on, \u017ce to jest ten moment. Jeszcze jak mu \u017cona za\u015bpiewa\u0142a, to ju\u017c by\u0142 odlot zupe\u0142ny.<\/em><\/p>\n\n\n\n